Storythai

ไดอารี่ที่รัก...

เมื่อประมาณ 2 นาทีที่แล้ว ผมกำลังทำศึกกับเจ้า peter ร่างท้วมสมบูรณ์
ดูท่าทางจะโตเต็มวัยเลยทีเดียว...

...

ย้อนกลับไปอีกประมาณ 3 นาทีก่อนหน้านี้

...

ผมพึ่งกลับมาจากการไปดูหนังเรื่อง die hard 4.0

อึด...ตายยาก...สนุกจริงๆ

เข้ามาถึงบ้านก็เข้าห้องน้ำ ล้างเท้าและฉี่จนเรียบร้อย
จังหวะกำลังจะกดน้ำนั่นเอง...

โอวว...ปีเตอร์ตัวใหญ่สุดๆ!!!...มันโผล่หน้ามาทักทายตรงซอกถังน้ำ!

...

ผมผงะไปชัวครู่ ก่อนจะค่อยๆถอยออกมาทีละก้าว...

ในใจก็คิด...ปล่อยเงียบไว้แล้วเผ่นดีกว่าตรู...

ไม่ได้ๆ!!!...

ถ้าไม่ใช่เรา ก็มีเพียงท่านพ่อและท่านแม่ที่จะต้องออกศึกแทนงั้นรึ..!?!

ผมตัดสินใจใหม่อีกรอบ เดินออกไปถามหาไม้ตีปีเตอร์จากท่านแม่

...

อาวุธพร้อมแล้ว...สปาตัน!!!...ฮู่ๆ!!!

...

ผมกลับมาหน้าห้องน้ำอีกครั้ง...คราวนี้มันย้ายมาเกาะที่มุมกำแพงซึ่งมีท่อน้ำขวางอยู่

อืมม...ช่างร้ายกาจจริงๆ จากมุมนี้ ยังไงก็ติดท่อน้ำไม่สามารถโจมตีมันได้อย่างแน่นอน

ผมจึงต้องเรียกกำลังเสริม พร้อมใช้แผนบีทันที

ผมย่องตอดเข้าไปในห้องน้ำ
คว้าขันน้ำได้ และตักน้ำขึ้นมาหนึ่งขัน
แล้วรีบกลับมาประจำตำแหน่งโดยเร็วที่สุด

...

เอาล่ะ...

ผมเริ่มโจมตีก่อนโดยสาดน้ำเข้าไปหาเจ้าปีเตอร์แบบเต็มๆ

มันรู้ตัวอย่างรวดเร็ว และหล่นลงไปหลังโถส้วม...

อ๊ะ...เป้าหมายคลาดสายตาไปแล้ว...ซวยล่ะ..

ทันใดนั้นมันจึงวิ่งตรงเข้ามาหาผมอย่างรวดเร็วจนผมเกือบตั้งตัวไม่ทัน

แต่แล้วด้วยความไวของหน่วยจู่โจมพิเศษ ผมจึงฟาดลงไปอย่างเต็มแรง...

....เปรี้ยง !!!!....

...

นึกภาพตามนะครับ...

พื้นห้องน้ำที่มีน้ำเฉอะแฉะ
เมื่อเราฟาดไม้ลงไปเต็มแรงในระยะประชั้นชิดจะเกิดอะไรขึ้น...???

ถูกแล้วครับ...

น้ำครับ...น้ำจากปีเตอร์มันกระเด็นมาเข้าหน้าผมเต็มๆเลย.

Fall back!...Fall back!...

ผมรีบวางมือแล้วถอยทัพโดยด่วน
วิ่งตรงไปยังห้องครัวแล้วล้างหน้าอย่างสิ้นเปลืองทันที

หลังจากนั้นผมจึงกลับไปดูผลงานใหม่อีกครั้ง...

มันนอนหงายครับ...ดิ้นเล็กน้อยแต่ดูท่าทางจะหมดแรงเสียแล้ว...

ถึงจังหวะนี้ผมยกมือขอโทษมันครับ...

ผมขอโทษครับ ผมก็ไม่อยากฆ่าสิ่งมีชีวิตร่วมทุกข์ในโลกนี้เช่นกัน

ทันใดนั้นเอง กำลังเสริมก็มาถึง...ท่านแม่ครับ
ท่านแม่เข้ามาดูผลงาน และทันใดนั้นเอง...

เจ้าปีเตอร์ดันดิ้นสุดแรงเกิดให้ท่านเห็น

(อึด...ตายยาก...แต่ไม่สนุกเลย...)

ท่านแม่จึงรีบคว้าอาวุธในมือของผม มาจัดการต่อทันที
ในขณะที่ผมถอยออกมาตั้งหลักห่างๆ

แต่ก็ยังไม่พ้น "น้ำ" ของมันอยู่ดี มันกระเด็นเข้าหน้าอีกแล้วครับพี่น้อง T-T

โอย...ซวยจริงๆ ผมรีบวิ่งไปล้างหน้าเป็นรอบที่สอง

ก่อนจะกลับมาในสนามรบอีกครั้ง...

...

ท่านแม่ผมกำลังเผด็จศึกเจ้าปีเตอร์ครับ

ใช้ฝาท่อระบายน้ำชำแหละซะเรียบร้อย (โหดจริงๆ)
และส่งมันลงสู่เมืองบาดาลพร้อมกับสายน้ำ...

เฮ้อ...

บอกตรงๆว่าไม่สบายใจครับ ถึงมาเล่าให้ฟัง

ผมไม่ชอบใช้กำลังสักท่าไหร่กับกรณีแบบนี้

ครั้งล่าสุดที่กองทัพปีเตอร์บุกหอ ผมก็หนีมันมาตลอด
จนสุดท้ายต้องพยายามไล่ไป มันก็ไม่ยอมไป
มากสุดก็ตีๆมันบ้าง มันก็บาดเจ็บ แล้วไล่มันจนออกไปจนได้ แต่ก็ไม่ถึงตาย

...

ไว้ทำบุญครั้งหน้าจะอุทิศส่วนกุศลไปให้นะครับ.

เศร้าจอร์จจริงๆ... T-T